Het vormen en beperken van kinderen

Een kind wordt in zijn/haar leven gevormd, geconditioneerd en beperkt. Allereerst  door de ouders die het kind ‘normen en waarden’ mee willen geven en het kind beperken op verschillende manieren. Op school zet dit proces zich voort en dit heeft effect op het verdere verloop van het levenspad van het gevormde en beperkte kind als die volwassen is.

Met dit artikel hoop ik ouders een inzicht te geven in hoe wij ons geconditioneerde gedrag en leringen overdragen op onze kinderen en het juist zo belangrijk is om dit te doorbreken en het kind zoveel mogelijk de ruimte geven om zichzelf te mogen en kunnen zijn. Ik zal hieronder wat voorbeelden weergeven gebaseerd op eigen ervaringen..

Mijn jongste zoon heeft een behoorlijk Calimero complex. Hij laat zich snel door iemand, vooral door zijn broer en zus, op de kast jagen. Op school gebeurt hetzelfde. Altijd heeft wel iemand het op hem gemunt. Natuurlijk gebeurt er ook soms echt iets wat niet leuk is, zoals een klasgenootje die hem regelmatig omver duwt. Hij zal geen duw teruggeven. In plaats van thuis ‘normaal’ op iets te reageren, heeft hij de neiging om direct te reageren en hard te praten met een huilstem en snel te gaan huilen. Bijvoorbeeld als zijn broer een ding van hem ongevraagd heeft gepakt. Of als hij uitgedaagd wordt middels een grapje. Op alles en iedereen moet hij reageren. Vanochtend zag ik een mail welke zijn juf had gestuurd. Het schooljaar is bijna voorbij, maar zij blijkt zich grote zorgen te maken over zijn schoolprestaties. Er moet een gesprek komen hoe we er verder mee moeten gaan volgend schooljaar als hij naar groep 5 gaat, want ze schrijft dat het voor hem niet zal baten om groep 4 nog eens helemaal over te doen. Afijn, zijn vader spreekt hem erop aan vanochtend, maar hij wilde liever weer naar buiten om te spelen. Zijn vader raakt daar geïrriteerd over en wil er wel verder over praten. Waarop mijn jongste zoon dus weer ging reageren met harde boze huilstem. Zijn vader wilde hem naar zijn kamer sturen om hem erover na te laten denken, maar dat gaat (hem kennende) hij niet doen. Als hij op zijn kamer zit is zijn drama op het hoogtepunt met een flinke huil serenade en wordt er echt niet nagedacht. Ik vroeg hem daarop om even bij mij te komen. Ik vroeg hem om even wat rustiger te worden en eens proberen uit te leggen waarom hij zo moet reageren. Hij zei dat hij het niet wist en vervolgens zei hij dat hij liever buiten ging spelen. Ik probeerde hem duidelijk te maken dat hij met een huilstem en serenade weinig zal bereiken. Ook niet als hij met anderen speelt en zo reageert als hij zijn zin niet krijgt. Ik zei dat hij dan beter eerst even in zichzelf kan gaan en voelen en vervolgens op een rustige manier zijn reactie kan geven. Ik zie hem liever niet zo overstuur naar zijn kamer gaan en het zo een vicieuze cirkel blijft. Want een overstuur kind gaat niet even gezellig nadenken over zijn drama. Hij ziet zelf niet in hoe hij doet en hoe het anders kan, op een manier die fijner is voor iedereen. En hem, omdat je kwaad bent als ouder en het zat bent, alleen maar weg te sturen voor straf en hij maar moet nadenken hoe hij doet. Een kind moet zich ten alle tijden kunnen uiten, wij kunnen als ouder het kind via reflectie iets in laten zien en zo bepaald gedrag omgezet kan worden naar een fijnere manier van communiceren tussen kind en ouder(s). Niet door alleen maar boos te worden als ouder of zeggen dat het kind brutaal is als het zich op een bepaalde manier uit (vaak hoor je je eigen woorden uit de mond van je kind komen).  Want hoe gaat je kind als volwassene zich dan verdedigen? Als je alleen maar aangesproken wordt op je gedrag of iets wat je gedaan hebt, maar niets terug mag zeggen? Een veelgehoorde uitspraak als ouder is: ‘ Ik ben je vader/moeder hoor!’ Of ‘ Weet je het wel tegen wie je het hebt?!’ Dit kan zich verder uitbreiden naar een meester of juf op school waar je jezelf ook vaak niet mag uiten (tot bepaalde hoogte) en nog verder als je voor een baas gaat werken.

Mijn jongste zoon had een tijdje terug op school iets uitgehaald met een meisje uit zijn klas. Ik kreeg daar een mail over van zijn juf. Hij had namelijk samen met dat andere meisje een gum uit de la van een ander meisje uit de klas gehaald en ze hadden hier stukjes van gemaakt. Vervolgens logen beiden erover toen hen de vraag werd gesteld of zij die gum hadden gepakt en dus kapot hadden gemaakt. Hij en zijn handlangster hadden strafwerk gekregen van de juf. Hij had een leeg blaadje meegekregen waar wel een titel op stond namelijk ‘Het jongetje wat altijd stout was’ en van de juf moest hij een verhaaltje verder verzinnen en het mocht niet goed aflopen. Ik vond dat onzinnig! Wat leert een kind hier dan van? Het wordt gestraft zonder enige vorm van zelfreflectie te krijgen. En hij wordt zo neergezet alsof hij altijd stout is. Ik heb thuis met hem erover gesproken. Ik vroeg hem hoe hij zich zou voelen als zijn broer of zus zoiets bij hem zouden doen.. Hoe zou hij dan reageren? Hij zou dat niet leuk vinden en hij zou boos en verdrietig zijn. Opeens begon het kwartje te vallen. Ik zei dat hij beter kon opschrijven wat hij had gedaan, hoe hij zich voelde en wat hij voortaan zou doen. Toen hij klaar was met opschrijven zei hij dat hij spijt had en het niet meer zou doen. Zo heb ik zijn juf teruggemaild en het zo uitgelegd en hij hier meer aan heeft dan aan een zinloos fantasieverhaal op te schrijven.

image.jpeg

Mijn oudste zoon heeft rekenbijles en daarbij een stukje sociale/emotionele begeleiding. De rekenbijles wordt gegeven door een vrouw die jarenlang juf is geweest op de school waar mijn kinderen op zitten. Zij kende hem ook en hij haar, dus het voelde goed dat zij hem die bijles zou geven. Ook om hem wat zelfverzekerder te laten worden en hij voor zichzelf leert opkomen. We waren hier thuis ook mee begonnen. Maar dan door hem iets aan te reiken waar hij zelf iets mee kan en zijn eigen weg in kan zoeken. Zo’n twee maanden geleden ging het ‘mis’ met de begeleiding op school. De vrouw die mijn oudste bijles geeft, vond dat hij eigenlijk te oud werd (hij wordt volgende maand 11 jaar) om een juf op school een knuffel te geven. Ze wilde dan ook dat via een mail aan de betreffende juffen kenbaar maken, in zijn naam. Met vragen erin of hij niet te oud was nu voor een knuffel en beter een high five kon geven of even zwaaien, bla bla. Na dit gebeuren kwam hij thuis met een kopie van die mail, want zij had blijkbaar mijn mailadres ineens niet, terwijl zij die week ervoor nog tijdens de bijles had gemaild. Maar goed.. Hij was verdrietig en boos, want hij was het helemaal niet eens met haar handeling en stelling. Maar ze gaf hem totaal geen ruimte om zijn zegje te doen, om hem zijn grenzen aan te laten geven, wat ze hem volgens haar eigen zeggen wilde leren. Ik heb haar en de betreffende juffen gemaild dat ik zeer verbaasd ben over dat alles en als een juf problemen heeft maar zelf moet aangeven wat ze wel of niet wilt. En dat de focus moet liggen op het rekenwerk en niet met zaken waar zij niks mee te maken heeft. Later hebben we nog een gesprek met haar gehad, want ze draaide de verhalen om en praatte alles goed in haar straatje. Ik probeerde haar in te laten zien hoe zij eigenlijk het tegenovergestelde deed. Hoe mijn zoon dus geen kans kreeg om zijn grenzen aan te geven, te zeggen hoe hij zich hierover voelde. Buiten het feit om dat zij er niks mee te maken heeft wat hij en juffen verder op school doen. Ze vormde hem juist met haar mening op te dringen en direct te handelen om die mail te schrijven. Ze heeft geen idee hoe het is voor een kind, die zich nu onveilig voelt omdat hij zich blijkbaar niet mag uiten en zijn zoals hij is en wil.

Iedereen heeft zijn/haar eigen levenspad en ervaringen  uitgestippeld en te gaan. Ik ben zelf gevormd, geconditioneerd en beperkt geweest in mijn leven. Ik weet dat we onze ervaringen zelf hebben gekozen en contracten hebben met anderen waarmee we ervaren. Toch is het fijn om als bewustere ouder (met deze wijsheid en kennis) je kind zoveel mogelijk zichzelf te laten zijn. Zich mag uiten en het ook via zelfreflectie het 1 en ander in te laten zien. Veel kinderen hebben tot hun zevende levensjaar nog bewust toegang tot hun eigen ziel wijsheid en vertellen ons dan ook in hun woorden wat zij weten. Maar vaak wordt het afgedaan als fantasie of dat zij brutaal zijn, betweterig en zij niet gehoord worden, het zijn toch tenslotte nog kinderen.. Wat weten zij nou van het leven? Denk daar maar eens over na. Hoe zij in die vaak nog pure staat van zijn zich kunnen uiten. Maar hen dit via allerlei conditioneringen wordt afgeleerd en zij maar naar anderen moeten luisteren die de zogenaamde kennis en wijsheid hebben. Maar niks is zo belangrijk als het luisteren naar je zelf en te vertrouwen in en op jezelf. Dat is wat ik mijn kinderen ook mee wil geven. Wees jezelf en geloof in jezelf, wat een ander ook doet of zegt. Mijn dochter zei van de week tegen mij: ‘Mama, ik geloof in mezelf’. Ik zei dat ik dat heel mooi vind dat zij dat vindt, doet en zegt.

Geschreven door Mirjam

 

 

 

Advertenties

De signalen van ons innerlijk kind via onze buitenwereld

Ik heb in februari een artikel geschreven over hoe we onze schaduw (getraumatiseerde) aspecten kunnen herkennen en hoe we hiermee kunnen werken zie dit artikel en in dit artikel ga ik dieper in op de getraumatiseerde delen van ons, welke ons via de buitenwereld wordt gespiegeld en in ons getriggerd wordt, op basis van mijn eigen ervaringen.

Vorige week heb ik een mooie hart sessie gedaan met Suzanna, haar site bewust-heel.nl Ik deed dit in eerste instantie niet voor mezelf, maar voor mijn jongste zoon (7 jaar) die de afgelopen tijd heel boos is en verdrietig en dit overal uit waar hij komt. Ik wilde hem graag helpen, niet door steeds boos te worden om zijn gedrag.. maar echt eens te gaan kijken naar de kern waar deze boosheid en verdriet vandaan komt. Ik weet dat kinderen issues van vorige levens kunnen meenemen naar een volgend leven en sowieso bij hun geboorte een soort trauma op kunnen lopen. Bij hem was dit trauma nog eens extra.. hij is geboren met een hartafwijking en moest na nog geen 10 minuten bij mij te hebben gelegen na zijn geboorte al de couveuse in en aan een infuus met medicatie om zijn ductus (open verbinding tussen aorta en longslagader), welke na de geboorte sluit, open te houden. Hij is een week later geopereerd en daarna nog 2 keer. Ik heb, toen ik naar huis moest en hem in het ziekenhuis achter moest laten, energetisch contact met hem gehad. Dat was heel bijzonder, het was of we toch zo bij elkaar waren. Na de ziekenhuisopname heb ik dit niet meer zo ervaren.

Terug naar de hart sessie.. Suzanna vroeg mij om mijn zoon voor me te zien en eens te kijken wat ik zag.. ik zag/voelde een wervelwind om hem heen van allerlei prikkels en indrukken en hij wist niet waar hij moest beginnen. Ik vroeg hem wat hij wilde.. hoe ik hem kon helpen. Hij wilde graag duidelijkheid. Suzanna zag bij hem 2 strengen uit zijn buik komen, welke gelinkt zaten aan mij. Hij had zich al in mijn buik aan mij vastgezet met het idee dat hij mijn issues moest oplossen, mij helpen. (ik heb dit zelf ook gedaan bij mijn moeder). Ik heb toen op aanraden van Suzanna deze 2 strengen (soort navelstreng) doorgebrand met mijn innerlijk licht of hartkernenergie en de strengen losten op. Ik heb hem laten weten dat hij mijn issues niet hoeft op te lossen, ik het zelf verder kan en hij nu aan zijn eigen issues mag gaan werken. En hij nu beter zal weten wat van hem is zonder de issues van mij erbij te hebben waar ik zelf aan werk en hij blijkbaar oppikte door de verbinding met die twee strengen. Hij heeft hiermee, met zijn gedrag, mijn getraumatiseerde aspect(en) laten zien. Ik zal dit proberen uit te leggen..

Ik ben al een tijd bezig met mijn innerlijk proces en heb al veel lagen ingezien welke ik heb losgelaten, alles wat ik zelf niet ben, om steeds meer tot mijn kern te komen, mijn essentie. Ik begrijp het allemaal hoe het werkt, maar ben van lieverlee mijn 3d emoties gaan onderdrukken door deze niet meer te doorvoelen. Die emoties, welke door bepaalde triggers naar boven komen via andere personen, dienen doorvoeld te worden en herleid te worden naar de herkomst.. de kern waar de emoties vandaan komen. Suzanna vroeg wanneer ik voor het laatst boos of verdrietig was en hoe ik dat dan uit. De laatste keer was in diezelfde week. Mijn oudste zoon krijgt reken bijles en krijgt daarbij een soort “feel good” begeleiding. Om hem meer zeker te maken van zichzelf. Maar… hij kwam op een gegeven moment boos en verdrietig thuis, want hij had een gesprek gehad met die reken bijles juf en zij vond het niet nodig dat een knul van bijna 11 jaar een juf op school een knuffel geeft en zij heeft daarna uit zijn naam een email gestuurd naar de desbetreffende juffen op school. Ik was zoooo verbaasd, boos en verdrietig hierom!! Waar bemoeide zij zich mee?? Waarom op deze slinkse manier.. hem weerbaar willen maken en hem zover krijgen dat hij zijn eigen grenzen aangeeft, maar hem vervolgens hiermee in een hoekje te drukken?! Hiermee kan hij zichzelf niet uitdrukken, want hij stond er helemaal niet achter en dan wordt dit even zo geregeld door een buitenstaander. Hij kan zichzelf dus niet zijn, hij mag zich op zijn manier niet uiten en kan zijn eigen grenzen zo niet aangeven. Dat raakte mij diep van binnen, want ik weet hoe het is om je zo te voelen.. alsof niemand je ziet en hoort en iedereen het wel even beter weet dan jij en je je gevoelens en wijsheid maar voor je moet houden!

Bij mij werd door dit alles duidelijk dat ik mijn 3d emoties ook onderdrukte en werd tijdens de sessie via een beeld teruggeleid naar de tijd dat ik in mijn moeders buik zat..(mijn innerlijk kind) de kern waar de emoties vandaan komen. Ik dacht dat ik dat stuk al geheel had verwerkt, maar toch niet helemaal. We zijn geneigd om de triggers van anderen, iemand kan bijvoorbeeld een opmerking maken die je diep raakt, niet te zien als een spiegel naar ons zelf toe.. zodat we het gekwetste deel in ons zelf niet zien en negeren en alleen naar buiten toe reageren.. naar de andere persoon. De truc is om juist naar binnen te gaan bij jezelf, om de emoties te doorvoelen en te zien waar de kern zit waar de emoties welke je voelt vandaan komen.

Er werd mij nog iets duidelijk.. Mijn jongste zoon zei in de week voor de sessie tegen mij: “Jammer dat we niks meer weten van de tijd dat we baby waren en in de buik van onze moeder”. Wow!! Spot on!! En de dag na de sessie zei mijn dochter dat ze van mij en haar had gedroomd en dat zij nog een baby was. Mooi en bijzonder hoe dit alles (samen)werkt en samenkomt.

Ik liet nu wel mijn gevoelens toe en kwam zo terug naar de kern waar het vandaan komt. Waarin ik echt ook boos ben op de persoon die mijn zoon reken bijles geeft en dit zo allemaal ging regelen.. maar ik waardeer haar actie ook, want het is een trigger om juist bij jezelf naar binnen te gaan, naar onze gekwetste delen en te kijken waar dit vandaan komt. Ik vertelde Suzanna op het einde van de sessie hoe ik me nu voelde.. alsof ik in een vangnet zit en als ik links van mij kijk, zie ik mijn verleden.. alles wat ik heb ingezien en verwerkt/losgelaten en als ik rechts van mij kijk, zie ik mijn “toekomst”.  Maar door het gevoel te hebben dat ik vast zit, zie ik die veranderingen niet helemaal op dit moment in mijn leven. En dat komt door die laatste laagjes welke ik mag doorwerken via de triggers die nog zullen komen om helemaal tot de kern te komen.

Mijn jongste zoon is de dagen na de sessie niet 1 keer boos thuisgekomen van school, dat is al een hele verandering. Hij kampt wel met zijn eigen issues.Daarin zal hij zijn eigen weg moeten zien te vinden. Voor mij is het wel belangrijk dat ik zijn gevoelens serieus neem en hij het gevoel heeft dat ik hem wel zie en hoor. Kinderen hebben zoveel wijsheid in zich en uiten dat op hun manier en in hun woorden, waarvan zij zichzelf niet echt bewust zijn. Het is juist belangrijk om te luisteren naar je kind, van binnen.. wat het jou zegt. Zij zijn hele mooie spiegels voor onze issues, wat ons innerlijk kind ons wil vertellen. Ik wil graag nog een mooi artikel delen van Micky (Indigo Revolution) Herenigen met je getraumatiseerde aspecten

M74

Ik kom graag nog even terug bij onze moeder Aarde en wat zij mij liet zien tijdens een gronding (verbinding) met haar hartkern na de sessie.. ik vroeg haar hoe ik er voor haar en anderen kan zijn, hoe ik het hier kan veranderen.. zij liet mij toen een beeld zien dat er vanuit mijn hartkern armen/spiralen kwamen, zoals je ook ziet op een plaatje van een sterrenstelsel (zie hierboven). Vanuit onze kern creëren we eenheid en komt ons ware zelf tot uiting in alles en iedereen.

Geschreven door Mirjam

Vaccinaties.. veilig of niet?

Je kinderen wel of niet laten vaccineren? Steeds meer ouders stellen zichzelf deze vraag. Volgens de arts op het consultatiebureau is het gewoon veilig en een site zoals het RIVM geven ouders ook het idee dat vaccinaties veilig zijn, maar is dit ook zo?

Toen mijn kinderen geboren werden in 2005, 2007 en 2008 had ik nooit nagedacht hierover. Ik kreeg informatie van het consultatiebureau, ging er braaf elke oproep of gemaakte afspraak naar toe en kregen mijn kinderen hun eerste vaccinaties tot en met hun vierde jaar. Sinds eind 2008 ben ik gaan ontwaken uit een wereld van illusies en kwam dus ook andere informatie tegen, waaronder artikelen waarin beweert wordt dat er schadelijke toevoegingen in vaccinaties zitten en dit zelfs kan leiden tot autisme en er zelfs kinderen na het krijgen van een vaccinatie zijn overleden. Ik moet eerlijk toegeven dat ik in de eerste periode heel erg mee ging in deze (toen nog) vaak niet onderbouwende artikelen en informatie. En dat is eigenlijk hetzelfde als klakkeloos aannemen dat een arts zegt dat een vaccinatie niet schadelijk is en je niet weet wat er nu eigenlijk voor stoffen/toevoegingen zitten in vaccinaties. Ik heb nooit een bijsluiter gezien bij het consultatiebureau. Er werd niet eens gevraagd of je dat wil weten, er werd gewoon een vaccinatie aan je kind gegeven, die moest je maar stil zien te houden. De enige bijwerking welke werd vermeld was dat je kind wat koorts kon krijgen en wat last van de plaats waar geprikt is. Mijn kinderen zijn er goed doorheen gekomen qua deze genoemde bijwerkingen, maar geen idee of zij toch wel iets hebben overgehouden aan de vaccinaties. Het valt mij op hoeveel kinderen er vandaag de dag (bestempeld worden met) autisme hebben of ADHD.

Nu komen mijn kinderen op de leeftijd dat zij op hun negende jaar een herhaalprik moeten, ze krijgen dan de BMR en DTP vaccinatie. Ik vroeg mij af, waarom weer dezelfde vaccinaties die ze al hebben gekregen toen ze jonger waren? Ik lees dan dat de werking van de eerste vaccinaties wat afgenomen kan zijn of zelfs helemaal niet gewerkt heeft. Dan geeft het niet dat je kind tot zijn/haar negende levensjaar ‘onbeschermd’ rond loopt? En wat geeft dan de garantie dat de vaccinatie van je negende tot en met bijvoorbeeld je tachtigste levensjaar jou wel beschermt? En als iemand een virus binnen krijgt, gaat dat toch meestal via neus of mond.. met een vaccinatie wordt het direct in het lichaam gespoten en lijkt het mij dat je lichaam dit anders oppakt en zal verwerken. Ik ben geen medicus, maar ik stel mijzelf nu wel deze vragen en heb mij verder verdiept in vaccinaties en heb gelukkig wel goed onderbouwde informatie kunnen vinden.. ten eerste op de site vaccinvrij.nl Door Frankema, moeder van twee kinderen, heeft ook voor de keuze gestaan om haar kinderen wel of niet te vaccineren en zij is op zoektocht gegaan en heeft een mooie site gemaakt met veel informatie. Er is terug te herleiden dat de ziektes waar kinderen nu voor worden ingeënt al enorm op hun retour waren doordat de mensen bewust werden van hygiëne en hun levensomstandigheden verbeterden.

vaccinatie grafiek

vaccinatie grafiek

Je kunt ook lezen wat er voor stoffen in de vaccinaties zitten en waar deze mede voor gebruikt worden en kunnen veroorzaken aan ziektes als je deze stoffen zonder vaccinatie zou innemen. Zo zit er o.a. formaldehyde in bepaalde vaccinaties en deze stof is kankerverwekkend, wil je dat in je kind laten spuiten? Ik niet. Ik laat mijn kinderen niet meer vaccineren. Hier een citaat van vaccinvrij.nl: In vaccins gebruikt om bacteriën en virussen te inactiveren, zit in bijna alle vaccins. Is een kankerverwekkende stof. Formaldehyde oplossingen worden (afgezien van in vaccins) gebruikt om ziektekiemen, schimmels en insecten te doden. De meest bekende toepassing is het conserveren van lijken.

Op pagina 8 (van 9) zie je wat er in het DTP vaccin allemaal zit.. en dus ook formaldehyde!! Zie hier de link naar de bijsluiter van het RIVM van het DTP vaccin: DTP vaccin bijsluiter

Mijn partner moest voor zijn werk in maart van dit jaar naar India.. hij moest o.a.een DTP prik. Ik vond dat vreemd, aangezien hij als baby en ouder kind alle vaccinaties al had gekregen. Het argument bij de GGD was dat de werking van het vaccin niet volledig meer beschermde of zelfs helemaal uitgewerkt is.

Andere informatie (zie ook deze link) is afkomstig van Dr. Palevsky, kinderarts in Amerika. Op de universiteit leerde hij dat vaccinaties veilig zijn. Maar gaandeweg zag hij steeds meer ouders in zijn praktijk komen met kinderen die ziek waren geworden nadat zij vaccinaties hadden gekregen. De stoffen in vaccinaties zijn nooit onderzocht en het is niet bekend waar deze stoffen in het lichaam heen gaan. Sommige bijwerking van de vaccinaties zijn erger dan de ziekte zelf waarvoor het kind is ingeënt. Een arts waar ouders bij komen met hun kind die ziek is geworden na vaccinatie zal niet (snel) zeggen dat hij/zij fout zat. Ouders worden namelijk (zeker in Amerika) gedwongen om hun kinderen te laten vaccineren, er wordt je een schuldgevoel aangepraat als je het niet laat doen, met het argument van “wat als je kind niet gevaccineerd is tegen een bepaalde ziekte en het kind krijgt de ziekte en houdt hier iets aan over of erger nog.. komt te overlijden?”  Maar wat als je kind door de vaccinatie iets overhoudt of komt te overlijden? In de media zul je vrijwel positieve berichten lezen over vaccinaties, de media mag namelijk alleen voorgeschreven informatie doorgeven (ze werken voor lobby’s). Steeds meer kritische ouders doen zelf onderzoek naar de vaccinaties, wat er in zit en wat het gevolg kan zijn voor een kind en zij verspreiden ook steeds meer informatie. Dr. Palevsky werkt 2 dagen per week en ziet 1 kind per week welke slachtoffer is van vaccinatie. Hier een stuk uit het artikel: Er is onderzoek gedaan naar de gezondheid van kinderen die niet gevaccineerd zijn, gedeeltelijk of volledig gevaccineerd zijn. Het is gepubliceerd in april van 2005, in het ‘Journal of Allergy and Clinical Immunology’. Het onderzoek betreft atopische ziekten, zoals allergieën, astma, eczeem en hooikoorts. De onderzoekers waren niet op de hoogte uit welke categorie hun deelnemers kwamen. Na analyse van alle gegevens bleek: de meeste kinderen met atopische ziekten kwamen uit de groep volledig gevaccineerden, daarna uit de gedeeltelijk gevaccineerde kinderen, en de groep kinderen die geen vaccinaties hadden gekregen hadden was ook de kleinste groep met atopische ziekten.

Dr. Palevsky geeft in onderstaand kort interview ook wat tips wat je voor je kind kunt doen die nadelen ondervindt na het ontvangen van een vaccinatie.

 

Ik hoop dat (aanstaande) ouders die dit artikel lezen iets aan de informatie hebben. Ik laat de keuze aan de ouders of zij hun kind willen laten vaccineren of niet. Volg je gevoel en vraag gerust informatie aan de arts (huisarts) op het consultatiebureau en laat je geen angst aanpraten. Hoogste tijd dat er een betrouwbaar gedegen onderzoek gedaan wordt, ouders goed en eerlijk geïnformeerd worden en een bewuste eigen keuze kunnen maken. Door de informatie welke ik nu weet en mijn eigen gevoel volg en vertrouw, maak ik de keuze om mijn kinderen niet de herhaalprik te laten geven. Dit artikel is niet bedoelt om angst te zaaien, maar juist om bewust te maken.

Geschreven door Mirjam

 

 

 

 

Er was eens een meisje op planeet Aarde

Er was eens een meisje op planeet Aarde. Ze was vaak vrolijk, blij en zonder zorgen. In haar wereld had ze haar eigen gevoelens en wijsheid. Ze voelde vaak bij andere mensen wat zij nodig hadden. Als iemand verdrietig was, wilde ze die persoon graag weer blij maken. Ze trok zich veel aan van de pijn en het verdriet van andere mensen. Het was soms net of het meisje die pijn en het verdriet van andere mensen kon voelen. Ze voelde zich verantwoordelijk voor andere mensen. Dit alles was heel normaal voor het meisje. Ze is dan ook hoog gevoelig en inlevend. Alleen begreep niet iedereen het meisje, in hoe zij zich voelde van binnen en wat zij nodig had in haar leven. Als het meisje iets van haar wijsheid deelde met andere mensen of wat zij bij die mensen voelde, werd er vaak niet naar geluisterd. Voor oudere mensen was zij nog maar een jong meisje die nog weinig wist van het leven. Ze moest maar goed haar best doen op school, goed luisteren naar de juf of meester en als je dan goed je best blijft doen op school en je diploma’s haalt, dan kun je een goede baan krijgen, veel geld verdienen en een goed leven opbouwen.

Langzamerhand begon het meisje steeds meer uit haar eigen wereld te gaan, het had toch geen nut als niemand naar je luisterde. Andere mensen en vooral oudere mensen wisten het blijkbaar beter. Ze luisterde niet meer naar haar eigen gevoel, haar eigen stem. Iedereen heeft een eigen stem van binnen. Die stem van binnen is de stem van je innerlijke zelf ook je essentie genoemd.

Als kind groei je op in deze wereld volgens allerlei regeltjes en wetten. We leren op school om te schrijven en lezen, maar ook de kennis van anderen welke we uit onze hoofd moeten leren en herhalen. We leren niet echt om zelf na te denken. Op tv zien we het nieuws, we krijgen te horen en zien wat er gebeurt in onze wereld, maar we zien het niet echt zelf. We krijgen voorgeprogrammeerde informatie te horen en zien en dat moeten we maar aannemen als de waarheid. We leren in deze wereld niet echt om zelf na te denken, om creatief te zijn en naar je eigen stem en gevoel te luisteren en als kind mag je vaak niet je eigen mening geven, zeker niet als je mening anders is als wat de meeste mensen hebben over iets wat in de wereld gebeurt. Het meisje waar ik al eerder over schreef ging op een gegeven moment wel op in de mening van anderen en wat er op school verteld werd en luisterde niet echt meer naar haar eigen stem. Op de middelbare school begon het meisje zich anders te voelen, alsof er iets niet klopte in deze wereld. Maar wat precies wist ze nog niet. Ze voelde zich soms alsof ze niet van deze wereld was, maar ergens anders vandaan kwam en begreep soms niet hoe andere mensen in groepjes alles hetzelfde leuk vonden en geen eigen mening durfde te hebben. De meeste meisjes wilden kapster worden, maar het meisje wilde liever iets betekenen voor anderen om hen te helpen, ze dacht eraan om dierenarts te worden. Dat is niet gebeurd. Toen het meisje zelf kinderen kreeg en moeder was geworden, begon ze wakker te worden uit het (matrix)systeem van deze wereld en stap voor stap begon ze steeds meer te begrijpen hoe deze wereld en het systeem werkt en wie zij werkelijk is van binnen.

image

Voordat we geboren worden in deze wereld, zijn we allemaal eigenlijk een bolletje energie, een ziel. We zijn eigenlijk van ons zelf hele wijze soevereine wezens (niet afhankelijk van anderen) die er altijd al zijn geweest. Na onze (lichamelijke) dood blijft onze ziel/essentie altijd bestaan. We worden in deze wereld geboren (in een lichaam) om deze wereld te ervaren in alles. We hebben hiervoor dan ook heel veel levens nodig om steeds een andere rol te spelen in deze wereld. Soms speel je een goede rol, zoals de rol van een hele lieve moeder en in een ander leven speel je een slechte rol, zoals die van een boef die bijvoorbeeld geld steelt van andere mensen en zo kun je echt van alles zijn en spelen in deze wereld. Dit alles hebben we al zelf geregeld voordat we geboren worden, welke rollen we gaan spelen en met welke mensen je dit gaat doen in je leven op planeet Aarde. Daarom is het ook goed om weer te weten wie je werkelijk bent, niet alleen maar een meisje of jongen met een naam, die naar school gaat en aan ballet doet of voetbalt. De wereld draait op een vastgelegd systeem van regeltjes en wetten en daaraan moet je je houden, anders ben je strafbaar. Zo is er een school plicht, je bent hier in Nederland verplicht om als kind vanaf 5 jarige leeftijd naar school te gaan. Het (matrix)systeem in deze wereld zal jou van jouw innerlijk weten af willen houden en jou alleen in het systeem willen laten zijn in jouw rol en laten werken, zodat je geld gaat verdienen en een groot gedeelte van dit geld weer terug gaat naar het systeem. En krijg je van alle kanten te horen en zien wat het systeem jou wil laten geloven via televisie, radio, kranten, internet, school, politiek, wetenschap en geloven/religie. Natuurlijk is deze wereld niet alleen maar ‘slecht’ en zijn er heel veel mooie dingen te ervaren. Alles is zo gemaakt om alles te kunnen ervaren. Het is een wereld van dualiteit (twee kanten), dus heb je goed en slecht, licht en donker, enzovoorts.

Als jij jezelf herkent in dit alles, kun je altijd weer terug naar wie je zelf van binnen bent. In het midden van je borst zit een plek welke ook je hartkern wordt genoemd, daarbinnen kun je het contact/verbinding hebben met je innerlijke zelf, ook je essentie genoemd. Je essentie is er altijd. Je innerlijke zelf weet precies wat goed is voor jou en zal je altijd helpen, ook als je je niet begrepen voelt, verdrietig bent of niet meer weet wat je moet doen in deze wereld en alles vreemd voelt. Je bent echt niet alleen in deze wereld, ook al lijkt het soms wel zo omdat heel veel mensen in je omgeving nog in het (matrix)systeem van deze wereld geloven en niet anders willen of kunnen denken. Vertrouw op je eigen gevoel, op je essentie. Het meisje waar ik over schrijf ben ik trouwens zelf, Mirjam 🙂

Geschreven door Mirjam